Ubezpieczony, który po wyczerpaniu okresu pobierania zasiłku chorobowego nadal jest niezdolny do pracy, może ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne.

Lekarz orzecznik ZUS może przyznać prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, jeśli uzna, że dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza przez okres nie dłuższy niż 12 miesięcy rokują odzyskanie zdolności do pracy przez ubezpieczonego.

Kiedy świadczenie rehabilitacyjne przysługuje? Jak się o nie starać? I co zrobić jeśli ZUS omówi świadczenia rehabilitacyjnego?

O tym wszystkim w dzisiejszym artykule.

I. Kiedy przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?

Zasiłek chorobowy przysługuje, co do zasady, przez okres nie dłuższy niż 182 dni (o okresie zasiłkowym i o tym jak go liczyć możesz przeczytać tutaj), co może być okresem zbyt krótkim do przywrócenia zdolności do pracy osoby chorej, w rezultacie, ustawa zasiłkowa, przyznaje prawo do świadczenia rehabilitacyjnego.

Ubezpieczony nabywa prawo do tego świadczenia wówczas, gdy łącznie wystąpią dwie przesłanki:

– po wyczerpaniu zasiłku chorobowego ubezpieczony jest nadal niezdolny do pracy oraz

– dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.

To ważne aby spełniać oba te warunki. Trzeba wykorzystać 182 albo (w niektórych przypadkach) 270 dni okresu zasiłkowego, aby ubiegać się o świadczenie rehabilitacyjne. Musi być dalsza niezdolność do pracy, którą stwierdzi lekarz orzecznik ZUS i muszą być dobre rokowania, że dalsze leczenie spowoduje odzyskanie zdolności do pracy.

Jeśli dalsze leczenie nie rokuje odzyskania zdolności do pracy, można ubiegać się o rentę. 

II. ZUS odmawia świadczenia rehabilitacyjnego – co zrobić?

O okolicznościach w postaci niezdolności do pracy i rokowaniach co do odzyskania zdolności do pracy orzeka lekarz orzecznik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, od orzeczenia którego ubezpieczonemu przysługuje sprzeciw do Komisji Lekarskiej ZUS.

Jeśli nie zgadzasz się z treścią orzeczenia lekarza orzecznika, możesz więc wnieść sprzeciw do komisji lekarskiej  ZUS w ciągu 14 dni od dnia, kiedy je otrzymałeś.

Decyzję w sprawie przyznania lub odmowy prawa do świadczenia rehabilitacyjnego wydaje ZUS. Podstawą do wydania decyzji jest orzeczenie lekarza orzecznika, od którego nie wniesiono sprzeciwu i w stosunku do którego nie został wniesiony zarzut wadliwości, albo orzeczenie komisji lekarskiej ZUS.

Jeśli więc nie zgadzasz się z treścią decyzji ZUS przysługuje Ci prawo złożenia odwołania od decyzji ZUS (Wzór odwołania od decyzji ZUS wraz z praktycznym komentarzem)

Bardzo ważne jest zachowanie tej drogi, czyli najpierw sprzeciw od odrzeczenia lekarza orzecznika i potem jeśli komisja lekarska utrzyma niekorzystne orzeczenie lekarza orzecznika i zostanie wydana niekorzystna decyzja, od tej decyzji dopiero składamy odwołanie od decyzji ZUS.

III. Komu nie przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?

Świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje osobie uprawnionej do:

● emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,

● zasiłku dla bezrobotnych,

● zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego,

● rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego,

● nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego,

● urlopu dla poratowania zdrowia udzielonego na podstawie odrębnych przepisów.

Ponadto świadczenie rehabilitacyjne nie przysługuje:

● za okresy, w których osoba ubezpieczona ma prawo do wynagrodzenia na podstawie przepisów szczególnych,

● w okresie urlopu bezpłatnego lub urlopu wychowawczego,

● w okresie tymczasowego aresztowania lub odbywania kary pozbawienia wolności, z wyjątkiem przypadków, w których prawo do zasiłku wynika z ubezpieczenia chorobowego osób wykonujących odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania,

● za cały okres świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana w wyniku umyślnego przestępstwa lub wykroczenia, co zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu,

● za miesiąc kalendarzowy, w którym zostało stwierdzone wykonywanie pracy zarobkowej albo wykorzystywanie okresu, na jaki przyznano świadczenie, niezgodnie z jego celem.

IV. Długość i wysokość świadczenia rehabilitacyjnego

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Bardzo często świadczenie nie jest przyznawane na cały okres 12 miesięcy, tylko wpierw na 3 miesiące lub 6 i potem przedłużane (potrzebny jest do tego wniosek osoby ubezpieczonej).

Świadczenie to jest wypłacane w wysokości:

● 90% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za okres pierwszych 3 miesięcy, tj. 90 dni (miesiąc należy liczyć jako 30 dni),

● 75% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego za pozostały okres,

● 100% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży.

Świadczenie rehabilitacyjne, podobnie jak zasiłek chorobowy, przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy.

Przy obliczaniu świadczenia rehabilitacyjnego płatnik świadczenia stosuje zasady obowiązujące przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego. Podstawą wymiaru świadczenia jest podstawa wymiaru wcześniej pobieranego zasiłku chorobowego, z tym że podstawa wymiaru zasiłku podlega waloryzacji wskaźnikiem obowiązującym w kwartale, w którym przypada pierwszy dzień okresu, na jaki przyznano świadczenie rehabilitacyjne.

V. Jak się starać o świadczenie rehabilitacyjne?

Ubezpieczony, który chce uzyskać prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, powinien złożyć w tej sprawie wniosek w formie papierowej w wybranym przez siebie oddziale ZUS albo wniosek w formie dokumentu elektronicznego przez pue.zus.pl.

Do wniosku należy dołączyć:

zaświadczenie o stanie zdrowia osoby ubiegającej się o świadczenie, wystawione przez lekarza leczącego (lekarz wystawia zaświadczenie w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego);

● wywiad zawodowy z miejsca pracy sporządzony w formie papierowej albo elektronicznej; wywiad zawodowy nie jest wymagany, jeżeli niezdolność do pracy powstała po ustaniu tytułu ubezpieczenia, np. po rozwiązaniu umowy o pracę, a także wtedy, gdy osoba niezdolna do pracy prowadzi działalność pozarolniczą;

● protokół powypadkowy – w razie niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy ubezpieczonego będącego pracownikiem;

● kartę wypadku przy pracy – w razie niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy innego ubezpieczonego niż pracownik;

● decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej wydaną przez inspektora sanitarnego – w razie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową.

Osoba, która ubiega się o wypłatę świadczenia rehabilitacyjnego za okres po ustaniu tytułu ubezpieczenia, dodatkowo powinna złożyć oświadczenie o tym, że:

● zaprzestała dotychczasowej i nie podjęła innej działalności zarobkowej,

● nie ma ustalonego prawa do emerytury ani renty z tytułu niezdolności do pracy,

● nie ma prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego ani nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także innego dodatku z urzędu pracy,

● nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Aby zapobiec przerwie w wypłacie świadczeń za czas niezdolności do pracy, skompletowany wniosek warto złożyć w ZUS na co najmniej 6 tygodni przed zakończeniem okresu zasiłkowego.

Jeśli świadczenie rehabilitacyjne przyznano na okres krótszy niż 12 miesięcy, również około 6 tygodni przed końcem okresu, na jaki przyznano to świadczenie, należy złożyć wniosek o kontynuację jego wypłaty.

icon
Jeśli masz pytania, potrzebujesz pomocy, indywidualnej konsultacji, szukasz prawnika do walki z ZUS napisz do mnie na adres: katarzyna@klemba.pl


Napisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *