Sąd pracy najczęściej kojarzy się z sytuacją, w której to pracownik pozywa pracodawcę. Może jednak dojść do sytuacji odwrotnej. Pracodawca również może wystąpić z pozwem przeciwko obecnemu albo byłemu pracownikowi.

Powodem może być przykładowo:

  • uszkodzenie firmowego mienia,
  • brak rozliczenia powierzonej gotówki,
  • niezwrócenie sprzętu,
  • naruszenie zakazu konkurencji,
  • szkoda spowodowana niewłaściwym wykonywaniem obowiązków,
  • obowiązek zwrotu określonych kosztów szkolenia,
  • nieuzasadnione rozwiązanie umowy przez pracownika bez wypowiedzenia.

Samo przekonanie pracodawcy, że „pracownik naraził firmę na stratę”, nie wystarczy jednak do wygrania procesu.

Przed złożeniem pozwu trzeba odpowiedzieć przede wszystkim na cztery pytania:

  1. Z czego dokładnie wynika odpowiedzialność pracownika?
  2. Jakiej kwoty rzeczywiście można od niego żądać?
  3. Jakimi dowodami pracodawca potrafi wykazać swoje twierdzenia?
  4. Czy roszczenie nie zdążyło się już przedawnić?

W praktyce właśnie odpowiedzi na te pytania mogą przesądzić o wyniku procesu.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • w jakich sprawach pracodawca może pozwać pracownika,
  • czy można pozwać również byłego pracownika,
  • co pracodawca musi udowodnić w sprawie o odszkodowanie,
  • kiedy odpowiedzialność pracownika jest ograniczona do trzech pensji,
  • kiedy można dochodzić pełnej wysokości szkody,
  • jak wygląda odpowiedzialność za laptop, telefon, samochód czy gotówkę,
  • kiedy można dochodzić roszczeń za naruszenie zakazu konkurencji,
  • kiedy pracownik musi zwrócić koszty szkolenia,
  • czy pracodawca może sam potrącić szkodę z wynagrodzenia,
  • jaki jest termin przedawnienia roszczeń przeciwko pracownikowi,
  • do którego sądu złożyć pozew,
  • czy pracodawca płaci opłatę od pozwu,
  • jakie dokumenty i dowody warto przygotować przed rozpoczęciem procesu.

    Potrzebujesz pomocy? Skorzystaj z porady!


    I. W jakich sprawach pracodawca może pozwać pracownika?

    Nie istnieje jeden rodzaj „pozwu pracodawcy przeciwko pracownikowi”.

    Podstawa roszczenia zależy od tego, co dokładnie się wydarzyło.

    Do najczęstszych spraw należą roszczenia o:

    • naprawienie szkody wyrządzonej pracodawcy,
    • naprawienie szkody w mieniu powierzonym,
    • zwrot lub rozliczenie powierzonego mienia,
    • odszkodowanie za naruszenie zakazu konkurencji,
    • karę umowną za naruszenie zakazu konkurencji po zakończeniu zatrudnienia – jeżeli została prawidłowo zastrzeżona,
    • zwrot kosztów związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych,
    • odszkodowanie za nieuzasadnione rozwiązanie przez pracownika umowy bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 1¹ Kodeksu pracy.

    Sprawami z zakresu prawa pracy są m.in. sprawy o roszczenia wynikające ze stosunku pracy albo z nim związane.

    To oznacza, że z sądem pracy może mieć do czynienia nie tylko aktualny pracownik.

    II. Czy pracodawca może pozwać byłego pracownika?

    Tak.

    Rozwiązanie umowy nie powoduje automatycznego wygaśnięcia roszczeń, które powstały w trakcie zatrudnienia.

    Jeżeli przykładowo dopiero po odejściu pracownika firma stwierdzi, że:

    • nie rozliczył powierzonego mienia,
    • wyrządził szkodę,
    • naruszył obowiązujący po ustaniu zatrudnienia zakaz konkurencji,
    • powinien zwrócić określone koszty szkolenia,

    pracodawca może dochodzić odpowiedniego roszczenia także od byłego pracownika.

    O tym, czy sprawa jest sprawą z zakresu prawa pracy, decyduje związek roszczenia ze stosunkiem pracy, a nie to, czy w dniu złożenia pozwu strony nadal pozostają w zatrudnieniu.

    III. Najczęstszy pozew: odszkodowanie za szkodę wyrządzoną pracodawcy

    Podstawowe zasady odpowiedzialności materialnej pracownika wynikają z art. 114–122 Kodeksu pracy.

    Pracownik odpowiada, jeżeli wskutek zawinionego niewykonania albo nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych wyrządził pracodawcy szkodę.

    Przykładem może być:

    • uszkodzenie urządzenia na skutek niezachowania procedury,
    • błędne wykonanie zlecenia powodujące konieczność jego ponownej realizacji,
    • doprowadzenie do zniszczenia materiałów,
    • niewłaściwe zabezpieczenie towaru,
    • nieuzasadnione wydatkowanie firmowych środków,
    • utrata mienia wskutek zawinionego zachowania pracownika.

    IV. Co pracodawca musi udowodnić przed sądem?

    To jeden z najważniejszych elementów całej sprawy.

    Art. 116 Kodeksu pracy wprost stanowi, że to pracodawca ma wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody.

    W typowej sprawie trzeba więc wykazać:

    1. naruszenie obowiązku pracowniczego,
    2. winę pracownika,
    3. powstanie rzeczywistej szkody,
    4. wysokość tej szkody,
    5. normalny związek przyczynowy między zachowaniem pracownika a szkodą.

    Przykład

    Pracownik magazynu nie zabezpieczył przewożonego urządzenia. Urządzenie spadło z wózka i zostało zniszczone.

    Samo zdjęcie uszkodzonego urządzenia może nie wystarczyć.

    Pracodawca powinien być przygotowany na wykazanie m.in.:

      • że zabezpieczenie urządzenia należało do obowiązków pracownika,
      • jakie procedury obowiązywały,
      • czy pracownik je znał,
      • co dokładnie zrobił nieprawidłowo,
      • że właśnie to zachowanie doprowadziło do szkody,
      • jaka była rzeczywista wartość szkody.

    V. Sam błąd pracownika nie oznacza jeszcze odpowiedzialności

    To bardzo ważne.

    Pracownik nie ponosi odpowiedzialności finansowej za każdą niekorzystną dla przedsiębiorcy sytuację.

    Kodeks pracy wyraźnie stanowi, że pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, w szczególności ryzyka mieszczącego się w granicach dopuszczalnego ryzyka gospodarczego.

    Przykład

    Handlowiec prowadzi rozmowy z klientem.

    Postępuje zgodnie z obowiązującymi procedurami i przedstawia ofertę na warunkach zaakceptowanych przez firmę.

    Klient ostatecznie wybiera konkurencję.

    Pracodawca nie może tylko na tej podstawie stwierdzić:

    „Straciliśmy kontrakt na 100 000 zł, więc pracownik ma nam oddać 100 000 zł”.

    Niepowodzenie gospodarcze nie jest automatycznie szkodą, za którą odpowiada pracownik.

    VI. Co jeśli do szkody przyczynił się sam pracodawca?

    Odpowiedzialność pracownika może zostać odpowiednio ograniczona.

    Art. 117 Kodeksu pracy stanowi, że pracownik nie odpowiada za szkodę w takim zakresie, w jakim do jej powstania albo zwiększenia przyczynił się pracodawca lub inna osoba.

    Przykład

    Pracownik uszkodził maszynę.

    Pracodawca żąda od niego 20 000 zł.

    W toku sprawy okazuje się jednak, że:

      • maszyna od miesięcy miała usterkę,
      • pracodawca wiedział o problemie,
      • nie przeprowadzono zalecanego serwisu,
      • pracownik wcześniej zgłaszał nieprawidłowości.

    W takiej sytuacji nie wystarczy wykazać, że to pracownik obsługiwał maszynę w momencie awarii.

    Trzeba zbadać, w jakim stopniu za powstanie szkody odpowiada jego zachowanie, a w jakim organizacja pracy po stronie pracodawcy.

    VII. Czy pracownik zawsze odpowiada do pełnej wysokości szkody?

    Nie.

    Przy zwykłej odpowiedzialności materialnej za szkodę wyrządzoną nieumyślnie obowiązuje bardzo istotne ograniczenie.

    Odszkodowanie nie może przekroczyć trzymiesięcznego wynagrodzenia przysługującego pracownikowi w dniu wyrządzenia szkody.

    Przykład

    Pracownik wskutek nieumyślnego błędu powoduje rzeczywistą szkodę wynoszącą 80 000 zł.

    Jego wynagrodzenie służące do ustalenia limitu wynosi 8 000 zł.

    Maksymalna odpowiedzialność na zasadach ogólnych może wynieść:

    3 × 8 000 zł = 24 000 zł.

    Pracodawca nie powinien więc automatycznie wpisywać do pozwu 80 000 zł tylko dlatego, że taką stratę wykazała księgowość.

    Najpierw trzeba ustalić rodzaj odpowiedzialności pracownika.

    VIII. Kiedy limit trzech pensji nie obowiązuje?

    Jednym z najważniejszych wyjątków jest umyślne wyrządzenie szkody.

    Art. 122 Kodeksu pracy stanowi, że jeżeli pracownik wyrządził szkodę umyślnie, ma obowiązek naprawienia jej w pełnej wysokości.

    Przykład

    Co innego, gdy pracownik przez nieuwagę uszkodzi służbową maszynę, a co innego, gdy celowo ją niszczy w ramach konfliktu z pracodawcą.

    W drugim przypadku nie działa standardowy limit trzymiesięcznego wynagrodzenia.

    IX. Służbowy laptop, telefon, samochód – mienie powierzone

    Inne zasady mogą mieć zastosowanie, jeśli pracownikowi prawidłowo powierzono mienie z obowiązkiem zwrotu albo wyliczenia się.

    Kodeks pracy wymienia m.in.:

    • pieniądze,
    • papiery wartościowe,
    • kosztowności,
    • narzędzia,
    • instrumenty,
    • inne przedmioty powierzone pracownikowi z obowiązkiem zwrotu lub rozliczenia.

    Przy mieniu prawidłowo powierzonym pracownik może odpowiadać za szkodę w pełnej wysokości.

    W praktyce może chodzić przykładowo o:

    • laptop,
    • telefon,
    • samochód,
    • kasę,
    • sprzęt techniczny,
    • narzędzia,
    • powierzony towar.

    X. Protokół przekazania sprzętu może mieć ogromne znaczenie

    Jeżeli pracodawca chce później dochodzić pełnej odpowiedzialności za mienie powierzone, powinien od początku zadbać o dowody jego prawidłowego powierzenia.

    W praktyce przydatne są m.in.:

    • protokół przekazania,
    • numer seryjny urządzenia,
    • opis jego stanu,
    • data przekazania,
    • podpis pracownika,
    • obowiązek zwrotu,
    • ewidencja wyposażenia,
    • dokumentacja dotycząca późniejszego zwrotu lub braku zwrotu.

    XI. Czy pracownik zawsze odpowiada za utratę mienia powierzonego?

    Nie.

    Kodeks pracy pozwala mu uwolnić się od odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych.

    Przepis jako przykład wskazuje sytuację, w której pracodawca nie zapewnił warunków pozwalających właściwie zabezpieczyć powierzone mienie.

    Samo jego formalne powierzenie nie musi przesądzać o pełnej odpowiedzialności pracownika.

    XII. Szkoda wyrządzona klientowi – najpierw może zapłacić pracodawca

    Szczególna sytuacja występuje, gdy pracownik podczas wykonywania swoich obowiązków wyrządzi szkodę osobie trzeciej.

    Kodeks pracy przewiduje, że w takim przypadku obowiązek naprawienia szkody wobec osoby trzeciej spoczywa co do zasady wyłącznie na pracodawcy.

    Po naprawieniu szkody pracodawca może dochodzić odpowiedzialności od pracownika według zasad odpowiedzialności materialnej.

    Przykład

    Pracownik firmy montażowej podczas wykonywania usługi uszkadza podłogę klienta.

    Klient kieruje roszczenie do firmy.

    Firma naprawia szkodę, a następnie analizuje, czy może wystąpić z roszczeniem zwrotnym wobec pracownika.

    Nie należy jednak automatycznie zakładać, że pracownik musi zwrócić pracodawcy całą wypłaconą klientowi kwotę. Nadal trzeba zastosować odpowiednie przepisy o jego odpowiedzialności.

    XIII. Pozew za naruszenie zakazu konkurencji

    Pozew przeciwko pracownikowi może również wynikać z umowy o zakazie konkurencji.

    Jeżeli zakaz obowiązuje w czasie zatrudnienia, a pracownik naruszy go i wyrządzi pracodawcy szkodę, pracodawca może dochodzić jej naprawienia według zasad odpowiedzialności materialnej pracownika.

    Przykład

    Pracownik podpisał ważną umowę o zakazie konkurencji.

    Mimo tego:

      • rozpoczyna współpracę z bezpośrednim konkurentem,
      • przejmuje klienta pracodawcy,
      • w wyniku tego firma ponosi dającą się wykazać szkodę.

    Pracodawca może rozważyć wystąpienie z roszczeniem.

    Ponownie potrzebne będą jednak dowody:

    • obowiązywania zakazu,
    • jego zakresu,
    • działania konkurencyjnego,
    • szkody,
    • związku pomiędzy naruszeniem a szkodą.

    XIV. Zakaz konkurencji po odejściu z pracy

    Zakaz konkurencji może obowiązywać również po zakończeniu zatrudnienia, jeżeli spełnione są wymagania Kodeksu pracy.

    Taka umowa musi m.in. zostać zawarta na piśmie, określać okres obowiązywania zakazu i przewidywać należne byłemu pracownikowi odszkodowanie. Kodeks określa również jego minimalny poziom.

    W orzecznictwie Sądu Najwyższego zaakceptowano możliwość zastrzegania w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy kary umownej za jego naruszenie. Kara nie może być jednak oceniana w całkowitym oderwaniu od ochronnych zasad prawa pracy i może podlegać kontroli pod kątem nadmiernej wysokości.

    Dlaczego kara umowna może być dla pracodawcy ważna?

    Przy prawidłowo zastrzeżonej karze pracodawca nie musi w taki sam sposób jak przy klasycznym odszkodowaniu wykazywać rzeczywistej wysokości szkody. Nadal musi jednak wykazać naruszenie zobowiązania, z którym umowa wiąże obowiązek zapłaty kary.

    To kolejny powód, dla którego umowa o zakazie konkurencji powinna być precyzyjnie przygotowana zanim pojawi się konflikt.


      Potrzebujesz pomocy? Skorzystaj z porady!


      XV. Zwrot kosztów szkolenia – pracodawca też może pozwać pracownika

      Kolejnym rodzajem roszczenia może być zwrot określonych świadczeń finansowanych przez pracodawcę w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych.

      Nie oznacza to jednak, że każda osoba odchodząca z firmy po szkoleniu automatycznie musi zwrócić cały jego koszt.

      Art. 103⁵ Kodeksu pracy określa konkretne sytuacje, w których powstaje obowiązek zwrotu kosztów dodatkowych świadczeń poniesionych przez pracodawcę, m.in. gdy pracownik w określonych przypadkach:

      • bez uzasadnionej przyczyny nie rozpocznie lub przerwie podnoszenie kwalifikacji,
      • zostanie zwolniony dyscyplinarnie w okresie wskazanym w umowie,
      • sam wypowie umowę w okresie lojalnościowym, z ustawowym wyjątkiem,
      • rozwiąże umowę bez wypowiedzenia na wskazanej podstawie mimo braku wymaganej przyczyny.

      Okres zobowiązania do pozostawania w zatrudnieniu określony w takiej umowie nie może przekraczać 3 lat, a zwrot powinien być proporcjonalny do odpowiedniego okresu.

      Przykład

      Pracodawca opłaca pracownikowi studia kosztujące 24 000 zł.

      Strony zawierają prawidłową umowę szkoleniową przewidującą pozostawanie w zatrudnieniu przez określony okres.

      Pracownik odchodzi wcześniej.

      Nie należy automatycznie żądać pełnych 24 000 zł. Najpierw trzeba sprawdzić:

        • podstawę zakończenia zatrudnienia,
        • treść umowy,
        • okres przepracowany po szkoleniu,
        • rzeczywistą wysokość dodatkowych świadczeń,
        • ustawową zasadę proporcjonalności.

      XVIII. Pracownik rozwiązał umowę bez wypowiedzenia i oskarżył firmę o ciężkie naruszenie

      Pracownik może w określonych sytuacjach rozwiązać umowę bez wypowiedzenia na podstawie art. 55 § 1¹ Kodeksu pracy, jeżeli pracodawca dopuścił się ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków wobec niego.

      Co jednak, jeżeli wskazana przyczyna w rzeczywistości nie uzasadniała takiego trybu?

      Kodeks przewiduje roszczenie pracodawcy o odszkodowanie w razie nieuzasadnionego rozwiązania umowy przez pracownika bez wypowiedzenia. O odszkodowaniu orzeka sąd pracy.

      Odszkodowanie odpowiada co do zasady wynagrodzeniu za okres wypowiedzenia. Przy umowie na czas określony stosuje się szczególną zasadę dotyczącą czasu, do którego umowa miała trwać, z limitem odpowiadającym okresowi wypowiedzenia.

      Co istotne, pracodawca nie musi w takim przypadku konstruować klasycznej sprawy o rzeczywistą szkodę odpowiadającą np. kosztowi zatrudnienia zastępcy. Wysokość odszkodowania określa sam Kodeks pracy.

      XIX. Czy można po prostu potrącić szkodę z ostatniej pensji?

      To jeden z najczęstszych błędów pracodawców.

      Art. 91 Kodeksu pracy stanowi, że należności inne niż przewidziane w ustawowym katalogu potrąceń mogą być potrącane z wynagrodzenia tylko za zgodą pracownika wyrażoną na piśmie. Obowiązują dodatkowo kwoty wolne od potrąceń. Bez zgody pracownika nie dokonujemy żadnych potrąceń. 

      Wobec tego:

      Jeżeli pracownik uznaje odpowiedzialność:

      • można rozważyć odpowiednio przygotowaną ugodę,
      • można ustalić sposób zapłaty,
      • a potrącenia z wynagrodzenia powinny odpowiadać wymogom Kodeksu pracy.

      Jeżeli pracownik odpowiedzialności nie uznaje:

      • należy zgromadzić dowody,
      • wezwać go do odpowiedniego zachowania lub zapłaty,
      • a następnie – jeżeli jest to uzasadnione – skierować sprawę do sądu.

      7 rzeczy do zrobienia przed pozwaniem pracownika

      Zanim pracodawca pójdzie do sądu, warto uporządkować sprawę.

      1. Ustal podstawę prawną roszczenia

      Czy jest to:

      • zwykła odpowiedzialność materialna,
      • szkoda umyślna,
      • mienie powierzone,
      • zakaz konkurencji,
      • umowa szkoleniowa,
      • odszkodowanie z art. 61¹,
      • inne roszczenie związane z zatrudnieniem?

      Od odpowiedzi zależą wysokość roszczenia, ciężar dowodu i termin przedawnienia.

      2. Ustal stan faktyczny

      Warto rozpisać:

      • kiedy doszło do zdarzenia,
      • kiedy firma dowiedziała się o szkodzie,
      • kto ją stwierdził,
      • jakie czynności wykonano,
      • kiedy pracownik został wezwany do wyjaśnień,
      • kiedy ustalono wysokość straty,
      • kiedy skierowano wezwanie.

      Taka chronologia jest szczególnie ważna przy przedawnieniu.

      3. Zabezpiecz dokumenty

      W zależności od sprawy mogą to być:

      • umowa o pracę,
      • zakres obowiązków,
      • regulamin,
      • procedury,
      • instrukcje,
      • potwierdzenia szkolenia,
      • protokoły powierzenia mienia,
      • dokumentacja magazynowa,
      • korespondencja,
      • zdjęcia,
      • faktury,
      • kosztorysy,
      • potwierdzenia płatności,
      • umowa o zakazie konkurencji,
      • umowa szkoleniowa.

      4. Ustal świadków

      Dobrym świadkiem może być osoba, która:

      • widziała zdarzenie,
      • przekazywała mienie,
      • stwierdziła brak,
      • odbierała pracę pracownika,
      • kontaktowała się z klientem,
      • uczestniczyła w inwentaryzacji.

      Nie warto wpisywać kilkunastu świadków tylko po to, aby lista wyglądała poważniej.

      Każdy świadek powinien mieć coś konkretnego do wykazania.

      5. Policz szkodę

      Nie pisz: „szacujemy stratę na około 50 tys. zł”.

      Jeżeli żądasz 50 000 zł, powinieneś umieć wyjaśnić, skąd dokładnie wzięła się ta kwota.

      6. Sprawdź termin przedawnienia

      Chodzi o to, czy nie upłynął czas, w którym możesz żądać zapłaty od pracownika. W sprawach z zakresu prawa pracy okresy przedawnienia są różne, wynoszą od roku do 3 lat w zależności od sytuacji.

      7. Rozważ ugodę

      Proces nie zawsze jest ekonomicznie najlepszym rozwiązaniem.

      Jeżeli:

      • odpowiedzialność jest częściowo sporna,
      • dowody nie są idealne,
      • pracownik jest gotowy zapłacić część kwoty,
      • firma chce szybko zamknąć sprawę,

      ugoda może być korzystniejsza niż wielomiesięczny proces.

      Kodeks pracy wprost pozwala obniżyć wysokość odszkodowania w ugodzie, biorąc pod uwagę m.in. stopień winy pracownika i jego stosunek do obowiązków pracowniczych.


      XX. Ugoda nie musi oznaczać „odpuszczenia pracownikowi”

      Załóżmy:

      • firma uważa, że przysługuje jej 24 000 zł,
      • pracownik kwestionuje część odpowiedzialności,
      • proponuje natychmiastową zapłatę 16 000 zł.

      Pracodawca powinien porównać:

      16 000 zł otrzymane dobrowolnie i szybko

      z

      procesem o 24 000 zł, którego wynik zależy od dowodów i który wymaga czasu oraz zaangażowania organizacji.

      Kodeks pracy przewiduje również możliwość obniżenia wysokości odszkodowania przez sąd pracy z uwzględnieniem okoliczności sprawy.

      XXI. Najważniejsza pułapka: przedawnienie może nastąpić już po roku

      Standardowa zasada mówi, że roszczenia ze stosunku pracy przedawniają się po 3 latach od dnia, w którym stały się wymagalne.

      Dla roszczeń pracodawcy o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracownika obowiązuje jednak przepis szczególny.

      Roszczenie przedawnia się:

      • po 1 roku od dnia, w którym pracodawca dowiedział się o wyrządzeniu szkody przez pracownika,
      • nie później niż po 3 latach od wyrządzenia szkody.

      Ta sama szczególna zasada została rozciągnięta m.in. na roszczenie pracodawcy z art. 61¹ oraz odszkodowanie za naruszenie zakazu konkurencji obowiązującego podczas zatrudnienia.

      XXII. Czy wezwanie do zapłaty zatrzymuje przedawnienie?

      Nie.

      Kodeks pracy określa zdarzenia powodujące przerwanie biegu przedawnienia. Są nimi m.in.:

      • odpowiednia czynność przed właściwym organem podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia albo zabezpieczenia roszczenia,
      • uznanie roszczenia.

      Zwykłe jednostronne wysłanie pracownikowi wezwania do zapłaty nie przerywa biegu przedawnienia.


      Praktyczna checklista przed wniesieniem pozwu

      Przed wysłaniem pozwu do sądu pracodawca powinien odpowiedzieć „tak” na możliwie dużo z poniższych pytań:

      • Czy wiem, z czego dokładnie wynika roszczenie?
      • Czy mam dowód obowiązku pracownika?
      • Czy potrafię wykazać jego naruszenie?
      • Czy potrafię wykazać winę?
      • Czy powstała rzeczywista szkoda?
      • Czy potrafię dokładnie obliczyć jej wartość?
      • Czy istnieje związek pomiędzy działaniem pracownika a szkodą?
      • Czy sam pracodawca nie przyczynił się do szkody?
      • Czy sprawdziłem limit odpowiedzialności pracownika?
      • Czy prawidłowo powierzono mienie?
      • Czy mam dokumenty dotyczące powierzenia?
      • Czy mam świadków?
      • Czy zabezpieczyłem korespondencję i inne dowody?
      • Czy sprawdziłem termin przedawnienia?
      • Czy ustaliłem właściwy sąd?
      • Czy przedstawiłem pracownikowi roszczenie?
      • Czy rozważyłem ugodę?
      • Czy pozew wskazuje konkretną kwotę i sposób jej obliczenia?

      Jeżeli pracodawca nie potrafi odpowiedzieć nawet na pierwszych kilka pytań, rozpoczęcie procesu może być przedwczesne.


        Potrzebujesz pomocy? Skorzystaj z porady!


        Podsumowanie

        Pracodawca może pozwać zarówno obecnego, jak i byłego pracownika, jeżeli przysługuje mu roszczenie wynikające ze stosunku pracy albo z nim związane.

        Najczęściej będą to sprawy dotyczące:

        • odpowiedzialności materialnej,
        • mienia powierzonego,
        • zakazu konkurencji,
        • kosztów podnoszenia kwalifikacji,
        • nieuzasadnionego rozwiązania umowy bez wypowiedzenia przez pracownika.

        Przed pozwem najlepiej kolejno:

        1. ustalić podstawę roszczenia,
        2. zabezpieczyć dowody,
        3. obliczyć prawidłową kwotę,
        4. sprawdzić przedawnienie,
        5. wezwać pracownika do rozwiązania sprawy,
        6. rozważyć ugodę,
        7. dopiero następnie przygotować pozew.

        FAQ – pozew pracodawcy przeciwko pracownikowi

        Czy pracodawca może pozwać swojego pracownika?

        Tak. Pracodawca może dochodzić przed sądem pracy roszczeń wynikających ze stosunku pracy lub z nim związanych, np. odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez pracownika.

        Czy można pozwać byłego pracownika?

        Tak. Zakończenie zatrudnienia nie powoduje automatycznego wygaśnięcia roszczeń powstałych w związku ze stosunkiem pracy. Istotne jest przede wszystkim, czy roszczenie nie uległo przedawnieniu.

        Ile pracodawca może żądać od pracownika za wyrządzoną szkodę?

        Przy zwykłej szkodzie wyrządzonej nieumyślnie odszkodowanie nie może co do zasady przekroczyć trzymiesięcznego wynagrodzenia pracownika przysługującego mu w dniu wyrządzenia szkody.

        Kiedy pracownik odpowiada za całą szkodę?

        Pełna odpowiedzialność występuje m.in. przy umyślnym wyrządzeniu szkody oraz – na szczególnych zasadach – w przypadku szkody w prawidłowo powierzonym mieniu.

        Kto musi udowodnić winę pracownika?

        To pracodawca ma obowiązek wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość szkody.

          Skorzystaj z porady

          Pani Katarzyna jest przemiłą i bardzo kompetentną osobą, powierzone usługi prawne wykonuje w sposób wprost genialny , współpraca z taką osobą to sama przyjemność Pozdrawiam Ryszard Tokarski

          Ryszard Tokarski Avatar Ryszard Tokarski

          Pani Katarzyna jest zarówno profesjonalistą jak i po prostu dodatkowo dobrym czlowiekiem. Uratowała mnie w trudnej sytuacji,kiedy nikt inny nie dawał najmniejszych szans na wygraną. Z czystym sumieniem polecam Kancelarię Pani Katarzyny.

          Anna Ożarek Avatar Anna Ożarek

          Napisz komentarz

          Twój adres email nie zostanie opublikowany. Zaznaczone pola są obowiązkowe *